Het is 10 maart 1933. De ergste winterkou is voorbij. Er is in die winter veel veranderd voor de familie Frank, en voor alle andere joden in Duitsland. Zes weken eerder, in januari, is Adolf Hitler aan de macht gekomen. Otto (de vader van Anne) en Edith (de moeder van Anne) maken zich grote zorgen, maar dat laten ze niet aan de kinderen merken! Nazi’s drongen het gemeentehuis in en hingen een rode vlag met een zwart hakenkruis erop. Het hakenkruis was het symbool van de NSDAP (Nationaal Socialistische Duitse Arbeiders Partij). Adolf Hitler, was de leider hiervan. Overal stond het op: op gebouwen, uniformen, brieven, stempels, enz. In 1935 werd de hakenkruisvlag de officiële vlag van Duitsland.
De familie Frank heeft besloten om Duitsland te verlaten. Want er worden door Hitler steeds meer maatregelen tegen joden genomen. De joden in Duitsland zijn bang voor hun toekomst.
De familie Frank heeft besloten om naar Nederland te verhuizen. Otto Frank heeft het aanbod gekregen om in Amsterdam een nieuw bedrijf te beginnen. De familie Frank gaat weg uit Duitsland als Hitler net aan de macht gekomen is.
Niet alleen de familie Frank vlucht weg uit Duitsland, ook duizenden andere joden proberen er ook weg te komen. Ze zijn bang dat het leven alleen maar erger en moeilijker zal worden. Er zijn ook mensen die denken dat het allemaal wel zal meevallen, maar de Nazi’s gaan door. Tegenstanders worden gevangen genomen. Er komen steeds meer wetten die voor de joden het leven onmogelijk maken: stapje voor stapje wordt hun werk, geld en hun vrijheid ontnomen.
Duizenden joden proberen alsnog in die jaren naar het buitenland te vluchten. Maar dat wordt met de dag lastiger.
Er is geld nodig voor de reis, en dat hebben de Nazi’s van de meeste joden afgepakt. Andere landen voelen er steeds minder voor om vluchtelingen uit Duitsland op te nemen. Ze denken ook dat de verhalen over vervolgingen en concentratiekampen overdreven zijn.