Jupiter

Jupiter is de vijfde planeet van ons zonnestelsel. De diameter is 142,800 km, en qua volume past de Aarde 1.000 maal in Jupiter. Hij staat 5.2 keer verder van de zon af dan de aarde. Jupiter draait binnen 10 uur rond haar eigen as (sneller dan alle andere planeten). Dit zorgt ervoor dat Jupiter blootstaat aan enorme centrifugale krachten wat voor de afplatting van de planeet zorgt. Jupiter vormt een planetenstelsel op zichzelf. Hoewel wetenschappelijk wordt beweerd dat Jupiter bijna is geëvolueerd tot een ster, bewijzen de nucleaire processen binnenin dat het nog steeds een planeet is. De planeet produceert grote hoeveelheden energie, 2,5 maal meer dan dat het ontvangt van de zon. Daarvoor moet Jupiter een interne energiebron hebben in tegenstelling tot de andere planeten. Deze energie word geproduceert door de zwaartekracht van de planeet, wat potentiële gravitatie energie omzet in stralingsenergie, op deze manier word er een temperatuur van ongeveer 20.000 °C. Deze temperatuur is niet hoog genoeg om thermonuncleaire fusie te starten, maar als het 90 maal groter zou zijn, zou de temperatuur en de druk genoeg zijn en zou Jupiter een ster worden .
Met een snelheid van 90.000 km/h draait Jupiter in 9uur en 50 minuten (aardse tijd) om zijn eigen as. Terwijl de planeet met die snelheid ronddraait vormt het ringen van donkere en lichte wolken. Onder deze wolken bestaat geen oppervlak met een vast lichaam, maar met vloeistoffen en stukken vast materiaal. 
Het grootste deel van Jupiter bestaat uit vloeibaar waterstof en helium die een faseverandering ondergaan bij een temperatuur van 30000 °C bij een druk, die 30 miljoen keer groter is dan die op Aarde. Een voorbeeld van Jupiter's oppervlak is de Grote Rode Vlek. Op zijn minst 3 eeuwen oud spint de Grote Rode Vlek als een gigantische ovaal in het zuidelijk halfrond van Jupiter. De Grote Rode Vlek met een oppervlak groter dan die van de Aarde draait om zijn eigen as in twaalf dagen. De samenstelling van de planeet is dezelfde als bij de zon, voornamelijk waterstof en helium. Ook andere elementen zijn in geringere mate aanwezig, zoals water, ammoniak en methaan. De temperaturen aan de bovenkant van de wolkenlagen gaan van -120 °C tot 0 °C in de onderste lagen. De schitterende kleuren van Jupiter worden veroorzaakt door allerlei scheikundige verbindingen in de wolkenlagen ontstaan bij de diverse temperaturen.

De Grote Rode Vlek wordt reeds meer dan 300 jaar vanaf aarde geobserveerd. De Grote Rode Vlek heeft een ovale vorm van ongeveer 12.000 op 25.000 km, groot genoeg om tweemaal de aarde te omvatten. Andere kleinere maar gelijkaardige vlekken zijn gekend sedert tientallen jaren. Infrarood observaties en de richting van zijn rotatie tonen aan dat de Grote Rode Vlek een hoogdrukgebied is waarvan de wolktoppen duidelijk hoger zijn dan de omringende omgeving.

Jupiter heeft net zoals Saturnus ringen, maar ze zijn heel wat smaller . De ringen van Jupiter werden totaal buiten de verwachtingen ontdekt. Twee wetenschappers van de Voyager 1 drongen er op aan , om na zo een lange reis van de Voyager, na te gaan of Jupiter geen ringen zou hebben. Ondanks niemand er in geloofde vonden ze toch de ringen. In tegenstelling tot die van Saturnus, zijn de ringen van Jupiter donker. Ze zijn waarschijnlijk samengesteld uit heel kleine stenen korrels. De korrels waaruit de ringen van Jupiter bestaan verdwijnen waarschijnlijk snel (door atmosferische en magnetische druk). Vermits de ringen in Jupiter van blijvende aard zijn, moeten zij op één of andere manier telkens opnieuw aangevuld worden. De kleine satellieten Metis, en Adreastea, die zich bevinden tussen de ringen, zijn waarschijnlijk de bronnen.