Dolfijnen

Dolfijnen behoren tot de walvisachtigen. Er bestaan 2 soorten walvissen: baleinwalvissen en tandwalvissen.
De dolfijn behoort tot de tandwalvissen. Tandwalvissen worden zo genoemd omdat, de naam zegt het al, deze walvissen tanden in hun bek hebben. Onder tandwalvissen vallen onder andere de Potvis, de Orka, de Tuimelaar dolfijn en de Bruinvis.
Tandwalvissen kunnen wel tot 70.000 kg wegen! Ze eten verschillende soorten vis.
Er bestaan veel soorten dolfijnen. De meeste bekende soort is de Tuimelaar dolfijn. Over dit soort dolfijn gaan wij jullie wat meer over vertellen op deze website.

Dolfijnen zijn zoogdieren, net als een poes, een hond, maar ook de zeehond, zeeleeuw en walrus. Of neem nu jezelf.
Je zou nou bijna in de war raken; een walvisachtige die geen vis is, maar een zoogdier! Iedereen denkt dat dolfijnen vissen zijn maar JULLIE weten nu dat dolfijnen zoogdieren zijn net als huisdieren.

Maar waar kun je zoogdieren nou aan herkennen?
Een zoogdier is een dier dat:
1. Levende jongen ter wereld brengt, dus de jongen hoeven niet eerst uit een ei te kruipen. (nou dat scheelt al een hoop werk)
2. De jongen zoogt, dus de jongen melk laat drinken
3. Adem haalt met de longen (daarom komt een dolfijn ook af en toe boven water om adem te halen.)
4. Warmbloedig is: een dolfijn heeft een constante lichaamstemperatuur van ongeveer 37 graden.
5. Behaard is (dit geldt niet voor dolfijnen ze zijn niet echt behaard. Een vacht zou alleen maar lastig zijn onder water. Toch kun je bij dolfijnen overblijfselen van haren zien aan puntjes op de snuit. (dit zijn misschien wel een soort snorharen geweest net zoals een kat of hond heeft.)

Dolfijnen leven in groepen. Ze gaan, net als mensen graag met elkaar om. Ze zijn aan elkaar gehecht en leven samen als een familie bij elkaar.
Het is natuurlijk niet alleen voor de gezelligheid om in zo'n grote groep te leven. Het is ook een bepaalde vorm van veiligheid die ze als ze alleen zijn niet hebben, maar wel als groep.
Spelen is een soort hobby van de dolfijnen en dit doen ze dan ook iedere dag.. Ze spelen het liefste samen, maar ze kennen ook heel wat 'eenpersoons' spelletjes. Een van de spellen is zwemmen. Ze springen graag, en doen ook onder water de gekste dingen.

Het lichaam van een tuimelaar dolfijn

Tuimelaar dolfijnen zijn grote dieren met een gewicht van 250 tot 300 kilo. Dit is ongeveer even zwaar als 5-7 leerlingen bij elkaar. Dit kun je niet alleen tillen! Hun lengte ligt tussen de 2 en 3 meter. Dit is ongeveer net zolang als 2 of 2 ½ leerling die over de lengte achter elkaar gaan liggen.
De tuimelaar heeft 3 soorten vinnen: de borstvinnen die ze gebruiken om te sturen, de rugvin die er voor zorgt dat een dolfijn stabiel in het water kan blijven liggen en de sterke staart waaruit alle kracht voortkomt om te kunnen bewegen en de sprongen te kunnen maken.

Huid
De Tuimelaar dolfijn is niet helemaal grijs; de onderkant is wit. Ze hebben als het ware een schutkleur: van boven zijn ze donker en van onderen zijn ze licht. Hierdoor vallen ze van boven niet goed op omdat de grijze kleur van hun rug wel een beetje lijkt op de grijze kleur van het water waarin ze zwemmen en ze vallen van onderen niet zo op doordat de witte onderkant wel een beetje lijkt op het licht dat het water in schijnt. (slim hè van die dolfijnen op deze manier kunnen hun vijanden hen niet zo goed zien.)
De huid van dolfijnen voelt aan als: "een natte rubberen laars". De buik voelt zachter aan omdat zich daar het meeste vet bevindt. Als je de huid van een dolfijn van dichtbij bekijkt, dan zie je daarop krassen. Deze krassen krijgen de dieren tijdens het stoeien en spelen. Tijdens het stoeien en spelen gebruiken de dolfijnen hun tanden en zo maken ze krassen op de huid van de andere dolfijn. Deze krassen genezen vrij snel, maar ze blijven wel zichtbaar: er komt een andere kleur huid voor in de plaats. Een soort litteken blijft dus achter op de huid. Heb jezelf ergens een litteken? Kijk dan maar eens of het litteken dezelfde kleur heeft als de rest van je huid, of is deze juist donkerder of lichter.
Op het moment dat dolfijnen echt vechten en dus niet meer spelen gebruiken ze hun sterke harde neus. Door te stoten op de kwetsbare delen (dit zijn dus plaatsen waar de organen zoals het hart, de nieren of de longen zitten) kunnen ze zelfs een orka of haai doden.
Aan het einde van de staart, borstvinnen en rugvin zitten "rafels", dit zijn een soort rimpels. Hoe ouder de dolfijnen worden krijgen hoe meer "rafels" ze krijgen. (Dit is net als bij de mens. Hoe ouder iemand wordt hoe meer rimpels iemand krijgt)

Ogen
Dolfijnen kunnen goed zien. Dolfijnen hebben geen wimpers of wenkbrauwen. Dolfijnen kunnen een paar kleuren zien. Groen en blauw kunnen ze goed zien, rood en oranje minder goed. Het is niet echt nodig voor dolfijnen om veel kleuren te kunnen zien, want als ze meer dan 5 meter diep onder water zwemmen zijn er alleen nog blauwe en groen kleuren te zien. Dolfijnen kunnen boven en onder water zien.

Oren
De oren van dolfijnen zijn hele kleine gaatjes aan de zijkant van hun hoofd. Dolfijnen kunnen goed horen, zelfs geluiden die voor menselijk gehoor te hoog zijn.

De neus
De neus van een dolfijn zit niet aan de voorkant maar aan de bovenkant van het hoofd en wordt blaasgat/spuitgat genoemd. Bij de meeste dolfijnsoorten zijn de blaasgaten maanvormig, met een kromming achter. De dolfijn ademt door het blaasgat. Ruiken kan een dolfijn bijna niet. Dit heeft een dolfijn ook niet echt nodig onder water.

Ademhaling

Een dolfijn haalt adem door het blaasgat/spuitgat dat boven op het hoofd zit. Ze ademen via de longen. (want het zijn zoogdieren weten jullie het nog?). Omdat het blaasgat maar heel even boven water is moet de ademhaling snel en krachtig zijn.
Vaak zie je dolfijnen water omhoog spuiten als ze boven water komen. Dit spuiten ontstaat doordat de temperatuur van de uitgeademde lucht verschilt van de temperatuur van de lucht boven water. Dit zie je bij ons ook wel eens in de winter wanneer je uitademt zie je damp uit je mond komen. De adem die je uitademt is warmer dan de lucht om je heen.
Onder water wordt het blaasgat, afgesloten met een soort klepje. Dit is natuurlijk wel handig want anders zou de dolfijn allemaal water binnen krijgen. Tuimelaar dolfijnen kunnen zo'n 15 minuten onder water blijven en er zijn zelfs soorten dolfijnen die dit een uur volhouden. (Lang hé, zo lang kunnen wij het niet.)

Voedsel

De dolfijnen krijgen een gevarieerd menu van verschillende soorten vis: haring, makreel, sprot, wijting en inktvis. De dolfijnen eten gemiddeld 8 kilo vis per dier per dag. Dolfijnen kunnen wel proeven. Dit is onder andere te zien tijdens het voeren, waarbij de dolfijnen laten zien dat ze bepaalde soorten vis lekkerder vinden dan andere soorten. Net zoals jullie bijvoorbeeld frietjes lekkerder vinden dan gekookte aardappelen. (MMMMM lekker!)
De tanden (Zo'n 100 stuks. Dat is wel heel erg veel zeg hoeveel heb je er zelf eigenlijk?) van de dolfijnen zijn er voor om de glibberige vissen te kunnen vangen. Daarna wordt de vis in z'n geheel doorgeslikt. Achter in de keel zit een kringspier, waardoor alleen de vis verdergaat en het zoute water buiten blijft. Een dolfijn gebruikt ook bewegingen met zijn tong om zo het zoute water buiten te houden. De dolfijn kan zich niet verslikken. Dat komt omdat de luchtpijp en de slokdarm gescheiden zijn.
Dolfijnen hebben 4 magen: Een kropmaag voor het opslaan van voedsel (mocht er ineens een school vissen langskomen), een echte maag en nog 2 kleinere magen.

Geluiden

Dolfijnen maken ook wel eens geluiden die boven water door mensen te horen zijn. Deze geluiden worden via het blaasgat gemaakt. Door het blaasgat gedeeltelijk af te sluiten met het klepje en de lucht naar buiten te persen kunnen de meest vreemde geluiden ontstaan. Hetzelfde effect krijg je door een ballon langzaam leeg te laten lopen en tegelijkertijd aan de opening te trekken. Dit heb je misschien al wel eens gedaan. Je hoort dan een heel hoog piepend geluid.

Praten met elkaar

Dolfijnen kunnen met elkaar praten door middel van hele hoge geluiden. Dit noemen ze ultrasone geluiden. Het gehoor van dolfijnen is veel gevoeliger dan dat van mensen. Dolfijnen kunnen dus geluiden produceren, die voor ons veel te hoog zijn, die wij dus niet kunnen horen.
Deze hoge frequentie heeft ook voordelige gevolgen voor de oriëntatie. De ultrasone geluiden die ze produceren worden weerkaatst, en zo kunnen ze ook in het donker een voorwerp (of prooi) lokaliseren.

Leeftijd

Het is moeilijk de leeftijd te schatten aan de hand van het uiterlijk van de dolfijn. Je kunt er wel achter komen hoe oud een dolfijn is. Hier kun je achter komen door te kijken naar de doorsnede van een tand. In de tand vormen zich jaarringen, net als bij een boom. (Deze heb je misschien wel eens gezien als een boom door midden gezaagd is.) Deze jaarringen kun je zien als je een tand doorsnijdt en behandelt. Tuimelaar dolfijnen kunnen een maximale leeftijd behalen van ruim 40 jaar.

Geboorte

Als een tuimelaar ongeveer 6-10 jaar is dan kan het babydolfijnen krijgen.
Na een draagtijd van 12 maanden vindt de geboorte plaats onder water. (de zwangerschap duurt dus 3 maanden langer als bij mensen) Per keer wordt er maar één dolfijntje geboren. (er zijn dus geen tweelingen zoals bij de mensen)

Hier zie je een moederdolfijn met haar baby.

Slapen

Dolfijnen slapen anders dan landzoogdieren. Ze moeten regelmatig boven water komen om adem te halen. Ze nemen daarom korte rustperiodes/rustpauzes. Dolfijnen kunnen dus niet helemaal gaan slapen. Je kunt zien dat een dolfijn een rustpauze heeft als hij dobbert aan het wateroppervlak of rustig aan het rondzwemmen is. Vaak hebben ze de ogen dan half dicht.