Het ontstaan van het wereldberoemde Anne Frankhuis
In 1945 kon niemand nog vermoeden dat het pand aan de Prinsengracht binnen vijftien jaar over de hele wereld bekend zou worden.
Tussen 1953 en 1955 werden de panden op de hoek van de Prinsengracht en de Westermarkt één voor één opgekocht door een makelaar. De toenmalige eigenaar van Prinsengracht 263 wilde het pand, waarin nog steeds de firma Opekta gevestigd was, ook aan deze makelaar verkopen. Opekta stond voor een moeilijke keus: het huis verkeerde in een zeer slechte staat. Er zou ingrijpend verbouwd moeten worden. Kleinman en Otto Frank vonden dat het huis behouden moest worden. Daarom kochten firma Opekta in juni 1953 het pand. Maar het was te duur om te restaureren. Daarom werd het pand met pijn in het hart verkocht. Toch kwamen er toen der tijd al veel mensen bij de fimra Opekta langs om de voormalige onderduikplaats te bezichtigen. Ze werden door Kleinman persoonlijk door het pand geleid.
En wat gebeurde er toen....................
Uiteindelijk werd ter gelegenheid van het 75 jarig bestaan van de firma Berghaus in oktober 1957 het huis geschonken aan de Anne Frank stichting. Op 3 mei 1965 werd het Anne Frank huis officieel geopend. Na de opening van het Anne Frankhuis werd het pand gerestaureerd.
In 1978 was het aantal bezoekers gestegen tot 294.833. In 1979 werd op de 'dagboekzolder' , de zolder van het voorhuis van Prinsengracht 263, een nieuwe permanente tentoonstelling ingericht. Die gaf een beeld van de geschiedenis van Anne en haar familie, geplaatst in het kader van de opkomst en ondergang van nazi-Duitsland. Niet eerder gepubliceerde foto's gaven de bezoekers een indringend beeld van Anne's levensverhaal. Otto Frank stelde voor deze tentoonstelling originele documenten en handschriften van Anne ter beschikking.
In 1980 werd de entree gewijzigd. Tot dat moment waren de toegangskaartjes verkocht op de tweede etage, bovenaan de lange trap. De rij wachtende bezoekers zorgden voor een benauwde en onveilige situatie. Door het verplaatsen van de entreekassa naar de begane grond kwam hieraan een einde. Het publiek kwam voortaan het huis binnen door de brede deuren van het voormalige magazijn.
Een steeds groter aantal bezoekers zag in de jaren daarna meer veranderingen. Aan het begin van de museumroute werd de uitgebreide tentoonstelling vervangen door een korte inleidende video. In enkele minuten geeft deze een beeld van het levensverhaal van Anne en het verhaal rond het achterhuis.
In het achterhuis zelf zorgde een doorgang in Peters kamer voor een betere publieksdoorstroming. De tentoonstelling op de voorzolder is in de jaren 80 niet veranderd. Wel maakt sinds 1988 door een permanente bruikleen van het Rijksinstituut voor Oorlogsdocumentatie, Anne's eerste dagboekdeel uit van deze expositie.
Dit is de zolder van het Anne Frankhuis
Het Anne Frankhuis nu.........
De activiteiten van de Anne Frank stichting zijn in de loop van de jaren omvangrijker geworden. Het in stand houden van het huis aan de Prinsengracht is een belangrijke taak. Het is meer dan een monument voor een tragisch verleden. Zowel in het museum als in haar educatieve en voorlichtende activiteiten trekt de Anne Frank stichting de lijn van het verleden door naar het heden.
Nog steeds blijft de belangstelling voor het Anne Frank huis groeien. Om allerlei werkzaamheden uit te kunnen voeren, is de stichting in de eerste plaats aangewezen op financiële steun uit binnen- en buitenland. Een klein deel van het werk wordt gefinancierd door subsidie van de Nederlandse overheid, incidentele voor projecten en uit de verkoop van eigen producten en diensten. Voor het overgrote deel van de activiteiten is de stichting afhankelijk van de inkomsten uit het museum en vrijwillige bijdragen van fondsen, bedrijven en de individuele bezoekers.
Wil je nog meer informatie over de Anne Frank stichting klik dan hier