Typisch Australisch

Als je aan Australië denkt, zullen je vast een paar speciale of bijzondere dingen te binnen schieten.

Australië is in de eerste plaats het land van, jawel………de kangaroe.

Kangaroes en kangaroe-achtigen, zoals bijvoorbeeld wallabies, komen in het hele land voor. De kleinste soort is ongeveer 25 centimeter lang, de grootste soort kan wel 140(!) centimeter worden. Kangaroes zijn buideldieren. Buideldieren zijn dieren die op hun buik een grote huidplooi hebben, de buidel. In deze buidel woont het jonge kangaroetje na zijn geboorte. De jonge kangaroe wordt na ongeveer 4 weken al geboren. Dan is het natuurlijk veel te klein om te overleven, hij is maar ongeveer een centimeter lang. Bovendien is hij nog blind. Daarom groeit hij in de buidel verder. Daar klimt hij overigens meteen na de geboorte zélf heen! Als de jonge kangaroe volgroeid is, verlaat hij de buidel. Hij drinkt nog wel bij zijn moeder in de buidel en ook bij gevaar of spannende situaties kruipt hij gauw terug in de buidel. Daarom is de buidel van de kangaroe erg rekbaar, want het jong groeit natuurlijk. Kangaroes hebben kleine voorpootjes en hele grote en sterke achterpoten waarmee ze verre sprongen kunnen maken. De grote staart houdt ze in evenwicht. De meeste kangaroes eten gras en bladeren van lage struiken.

Misschien heb je wel eens gehoord van de didgeridoo.

Een didgeridoo is een muziekinstrument, een blaasinstrument van de Aboriginals. Het bestaat uit niets meer dan een holle boomstam of een tak. De Aboriginal ging het bos in en zocht naar een boom waarbij een termietennest staat. Deze termieten eten het binnenste uit de boomstam en de takken weg. Daardoor worden ze hol. Als de Aboriginal een goede boom heeft gevonden, klopt hij op de takken en luistert of er een holle tak tussen zit. Als dat het geval is, dan kapt hij de tak van de boom af en snijdt hij hem op lengte. Daarna wordt de binnenkant nog een beetje schoongemaakt en wordt de bast eraf gehaald. Soms wordt de didgeridoo nog geschilderd. Als laatste wordt er een mondstuk op gemaakt en kun je hem bespelen. Over de didgeridoo bestaan veel fabeltjes en mythen. De didgeridoo wordt vaak “het oudste instrument”, een “40.000 jaar oud instrument” en “het enige instrument van de Aboriginals” genoemd. Dit is óf niet waar óf niet te bewijzen. Er zijn aanwijzingen in de vorm van rotsschilderingen die naar schatting 2000 jaar oud zijn, waarop de didgeridoo is afgebeeld. Dat zou betekenen dat de didgeridoo dus al minstens 2000 jaar bestaat. Oudere bewijzen zijn er niet gevonden. Bovendien spelen de Aboriginals ook op andere instrumenten zoals trommen.

Natuurlijk wordt er in Australië ook gegeten en gedronken. Voor een groot deel eten en drinken de mensen daar dezelfde dingen als bij ons. Maar er zijn een paar bijzonderheden:

Het is namelijk niet eenvoudig om een beschrijving van de typische Australische keuken te geven, omdat er door de immigratie (mensen uit andere landen/werelddelen) veel verschillende kook- en eetstijlen zijn gekomen. Waarschijnlijk is de barbecue het meest kenmerkend. Een Australische barbecue wijkt wel af van degene die wij kennen. In Australië bakken de mensen niet allemaal zelf hun vlees, maar doet een kok dat. Dit is meestal de heer des huizes. Hij bakt het vlees voor het hele gezelschap. De namen die voor de verschillende maaltijden worden gebruikt zijn erg verwarrend: “Brekkie” is altijd het ontbijt, “dinner” is meestal het avondeten( soms wordt de lunch ook zo genoemd). “Tea” kan het theeuurtje in de middag zijn (vaak met iets lekkers erbij), maar soms wordt het woord ook gebruikt voor de lunch of het avondeten! Australiërs zijn echte bierdrinkers. In elk dorp, hoe klein dan ook, zit wel een café. Ook thee is heel populair. De thee wordt meestal met melk gedronken. Als je er thee zonder melk wilt drinken moet je om ‘zwarte thee’ vragen.