Amsterdam, 02 oktober 2002
De voedseltekorten in Zuidelijk Afrika worden steeds nijpender. In Zimbabwe, Malawi en Zambia. Lesotho en Swaziland vechten miljoenen mensen tegen de hongersdood. Plan (voorheen Foster Parents Plan) houdt in deze regio rekening met een hongersnood van dezelfde omvang als in Somalië in de jaren 90 en Ethiopië in de jaren 80. Hierbij stierven miljoenen mensen. Meer dan 20 miljoen mensen worden momenteel door ernstige voedseltekorten bedreigd en kunnen omkomen als er niet heel snel noodhulp geleverd wordt. Dit aantal komt overeen met de helft van de bevolking in deze 6 landen. Kinderen zijn vaak de eerste slachtoffers. Doordat ze niet genoeg te eten krijgen, worden ze eerder ziek en sterven dus ook als eerste. In Malawi is de helft van alle kinderen al ondervoed en één op de vijf kinderen sterft voor zijn vijfde levensjaar. De VN schatten dat er minimaal 3.5 miljoen ton maïs nodig is om de eerste honger te stillen.
Droogte en een tekort aan gezonde arbeidskrachten
De voedseltekorten zijn de afgelopen drie jaar verergerd. Slecht weer en slechte beslissingen ten aanzien van het voedselbeleid liggen hieraan ten grondslag. In 1999 verruïneerde Cycloon Eline de oogsten mede door de ernstige overstromingen die hierop volgden. De twee daarop volgende jaren werden gekenmerkt door droogte en dus zijn er drie jaar lang geen oogsten binnen gehaald. De voedselcrisis die hierdoor ontstond werd nog verergerd door een acute dip in maïs reserves in de regio. De afgelopen jaren hebben de landen noodreserves aangelegd die aangesproken konden worden mocht één van de landen een voedseltekort krijgen. Maar de huidige voedseltekorten zijn zó groot, dat buurland Zuid Afrika niet in staat is aan alle landen soelaas te bieden, hetgeen de prijzen opdrijft.
De productie van graan en maïs wordt
bemoeilijkt door de HIV/ Aids epidemie. Miljoenen volwassenen
zijn geïnfecteerd met het virus en kunnen niet in hun eigen
voedsel voorzien. In Zimbabwe heeft een kwart van de volwassen
bevolking HIV/ Aids waardoor velen niet in staat zijn mee te
helpen bij de productie.
Race tegen de klok
Experts verwachten dat de komende weken de situatie verslechterd. Momenteel komt maar een fractie van het extra voedsel in de landen aan. Gevreesd wordt dat, ook al komt alle benodigde voedsel tussen nu en Kerstmis het land binnen, de helft nog maar op die plaatsen terecht komt waar het echt nodig is. Dit komt door een gebrek aan vrachtauto?s en treinen binnen de landen waar de hongersnood heerst waardoor het vaak niet in de afgelegen dorpen terecht komt. Plan Nederland wil extra geld ter beschikking stellen voor de voedselhulp in de Plan landen in de getroffen gebieden.
Het voedselhulp programma van Plan
Plan helpt de door honger getroffen gebieden in Zimbabwe, Malawi en Zambia behalve noodhulp introduceert Plan ook nieuwe zaden die sneller tot een oogst leiden zoals sojabonen, bepaalde fruitsoorten en verschillende maïs en pindasoorten. Plan?s prioriteit is om samen met de lokale bevolking in de gebieden projecten op te zetten die de bevolking de komende 10 jaar kunnen voorzien van voedsel, en de lokale bevolking in staat te stellen deze projecten zelfstandig uit te voeren. Plan werkt hierbij met lokale organisaties om de programma?s te implementeren.
HONGER IN ETHI0PIE
Een ernstig gebrek aan regen heeft het afgelopen jaar geresulteerd in één van de grootste aanhoudende droogten in de geschiedenis van Ethiopië, aldus een rapport van Compassions kantoor aldaar. Normaal kunnen de mensen in Ethiopië twee keer per jaar voedsel oogsten, maar door de langdurige droogte zijn het afgelopen jaar twee oogsten volledig mislukt. Dit heeft geleid tot acute voedsel- en watertekorten. Het aantal gevallen van ondervoeding onder kinderen neemt toe. Volgens schattingen van de Ethiopische overheid kan de droogte 15 miljoen mensen treffen. Bijna een kwart van de hele bevolking!
WATER
Water in Afrika
Afrika is een groot continent. Het platteland is dunbevolkt. De voorzieningen zijn dienovereenkomstig. Water, een basisvoorziening voor ieder van ons, is vaak moeilijk bereikbaar, niet altijd voorhanden, niet altijd schoon. 'Water in Afrika' gaat over dat soort aspecten. Wat hebben mensen nodig, hoe krijgen ze dat voor elkaar. Uw leerlingen leren van alles over water terwijl ze zelf een waterspel maken. Een soort waterganzenbord met opdrachten, valkuilen en meevallers.
Dreigend watertekort in Afrika
Gepubliceerd op vrijdag 12 december 2003
ADDIS ABEBA (ANP) - In Afrika dreigt de komende jaren een groot tekort aan water te ontstaan, waardoor de armoede en honger op het continent zullen toenemen.
,,De watercrisis in Afrika is een bedreiging voor de economische ontwikkeling, het terugdringen van de armoede, voor het milieu en daarom ook voor de vrede'', aldus de verklaring. Op dit moment kunnen 300 miljoen van de in totaal 700 miljoen Afrikanen geen schoon water bemachtigen. De deelnemers aan de conferentie willen dat in 2015 dit aantal met de helft is gedaald.
Maar deskundigen vrezen dat het tekort aan water juist zal toenemen, waardoor er niet alleen een gebrek zal zijn aan drinkwater, maar er ook niet genoeg irrigatiemiddelen zullen zijn voor de landbouw. Om dit te voorkomen, moeten ontwikkelde landen Afrika helpen met een beter watermanagement, van het opbouwen van betere irrigatiesystemen tot het repareren van verouderde waterzuiveringsinstallaties.
water is de basis voor leven
De keuze voor water, boven
medicijnen, voedsel of scholen is eigenlijk vanzelfsprekend:
water is de basis voor het leven, bovendien hebben wij
Nederlanders verstand van water en zijn bij uitstek aangewezen om
hierbij te helpen. Eigenlijk is er in Soedan genoeg water, maar
het zit diep onder de grond. De lokale bewoners zijn buiten het
regenseizoen volledig aangewezen op handpompen. In de
burgeroorlog zijn er veel kapot gegaan. In het Nuba gebergte
moeten maar liefst 1500 van de 4000 pompen hersteld worden.
Reparatie bleef uit, omdat hulporganisaties het gebied niet in
durfden en de lokale diensten niet beschikken over het juiste
materiaal. Het gaat om handpompen, want deze zijn het meest
bedrijfszeker en vergen het minste onderhoud.
Droogte
Mede door de illegale houtsprokkel en de toch al geringe regenval eroderen grote delen van de voormalig dichtbeboste Afrikaanse vlakten. Als gevolg van deze erosie drogen rivierbeddingen die eens onder een beschermend bladerdak lagen, geheel op. Dieren zoals olifanten en giraffen kunnen hierdoor geen water meer vinden en wenden zich tot bewoonde gebieden met alle gevolgen vandien.
De
wrattenzwijnen op de foto links drinken nog het laatste
overgebleven vocht van een waterplasje, dat eens een groot meer
was.