Het Doopvont

In het begin van de jaren vijftig werd de schade van de oorlog weer hersteld. Toen de restauratie klaar was, schonk de ring Franeker van de Nederlands Hervormde Gemeente het prachtige doopvont dat een plaats in het koor heeft gekregen.

Kinderdoop

De ouders, die hun kind willen laten dopen, gaan daarmee naar de kerkenraad. Deze beslist of het zal gebeuren of niet. Wat ook het antwoord is, dit zal met de ouders besproken worden. Vooral als de doop doorgaat, is er een pastorale begeleiding. Het dopen gebeurt tijdens een gewone kerkdienst door de predikant. Aan de ouders worden verschillende vragen gesteld. Uit die vragen blijkt:
a. het geloof is het verzoenend werk van God in Jezus Christus;
b. de zekerheid dat de dopeling delen mag in dit verbondshandelen van de Heer;
c. de belofte de dopeling zo te zullen opvoeden, dat hij/zij zal begrijpen waar het in het evangelie om gaat.

Als de ouders juist hebben geantwoord en het hiermee eens zijn, wordt het kind gedoopt. Onder het uitspreken van de "triniet-arische" formule (dat zijn de drie punten die hierboven staan) wordt water op het hoofd van het kind gesprenkeld boven de het doopvont.

Bij de kinderdoop gaat het vooral om het verbondshandelen van de Heer, waarbij het initiatief van Hem uitgaat. Ieder kind, hoe jong ook, mag delen in het bondgenootschap. Mag 'lid' worden van de kerk. Het geloof van de ouders is de garantie dat het gedoopte kind zo opgevoed zal worden. Dat het de blijde boodschap zal horen (hoe Jezus geboren is enzo) en er zich door aangesproken voelen. Als het kind dan wat ouder is, zal het 'ja' kunnen zeggen, tegen de 'openbare geloofsbelijdenis'. En dus uit zichzelf aan kunnen geven dat het achter zijn geloof staat.

Doop op belijdenis

Dit gebeurt als de mensen volwassen zijn; een volwassendoop dus.

Voordat de doop wordt bediend zal de dopeling zijn persoonlijke geloofsbelijdenis uitspreken. Dat zijn meestal zullen eigen woorden, om het een beetje een persoonlijk 'feest' te laten worden. Normaal gesproken komt daarna een doop door volledige onderdompeling. Degene die gedoopt wordt heeft dan een lang wit kleed aan en wordt door de predikant achterover in het water gebracht en onmiddellijk weer omhoog gehaald. Sommige kerken hebben de nodige voorzieningen zodat je op deze manier gedoopt kunt worden. Hebben ze dit niet, dan gebeurt het ook weleens in een zwembad of bij een water in open lucht.

Bij de doop of belijdenis ligt het nadruk op het 'ja' dat iemand echt gelooft en zegt dat hij vertrouwen heeft in de Heer en zijn leven wel aan hem toevertrouwd. Niet anderen maar hij/zij zelf heeft gekozen en is bereid om, met Gods hulp, een 'nieuw' leven te beginnen, zonder enige zonden.